Zarządzenie Komendanta Głównego Policji nr 496 w sprawie badań na zawartość w organizmie alkoholu lub środka działającego podobnie do alkoholu

W poprzednim artykule zatytułowanym „Jak powinno wyglądać badanie trzeźwości kierującego pojazdem przy użyciu alkoholu?” wskazałem, że prawidłowe badanie trzeźwości  kierującego pojazdem przy użyciu alkomatu to takie, które zostało przeprowadzone zgodnie z:

  • Zarządzeniem Komendanta Głównego Policji  nr 496 z dnia 25.05.2004r. w sprawie badań na zawartość w organizmie alkoholu lub środka działającego podobnie do alkoholu z uwzględnieniem zmian wprowadzonych Zarządzeniem Komendanta Głównego Policji nr 738 z dnia 21.06.2011r
  • Zasadami przeprowadzania pomiarów stężenia alkoholu oraz opiniowania w sprawach trzeźwości wydanymi przez Instytut Ekspertyz Sądowych w Krakowie zatwierdzonymi w dniu 26 listopada 2004 r. przez Zarząd Główny Polskiego Towarzystwa Medycyny Sądowej o Kryminologii

oraz

  • Instrukcją obsługi producenta alkomatu użytego do badania trzeźwości kierującego pojazdem

Tylko takie badanie kierującego pojazdem na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu, które spełnia wymagania wskazane w Zarządzeniu Komendanta Głównego Policji w sprawie badań na zawartość w organizmie alkoholu lub środka działającego podobnie do alkoholu, Zasadach przeprowadzania pomiarów stężenia alkoholu  oraz opiniowania w sprawach trzeźwości wydanych przez Instytut Ekspertyz Sądowych w Krakowie oraz Instrukcji obsługi alkomatu użytego do badania trzeźwości jest wiarygodnym dowodem w sprawie karnej o przestępstwo lub wykroczenie prowadzenia samochodu pod wpływem alkoholu.

Poniżej przedstawiam aktualny  tekst zarządzenia Komendanta Głównego Policji nr 496 z dnia  25 maja 2004r. w sprawie badań na zawartość w organizmie alkoholu lub środka działającego podobnie do alkoholu.

ZARZĄDZENIE NR 496 KOMENDANTA GŁÓWNEGO POLICJI W SPRAWIE BADAŃ NA ZAWARTOŚĆ W ORGANIZMIE ALKOHOLU LUB ŚRODKA DZIAŁAJĄCEGO PODOBNIE DO ALKOHOLU
z dnia 25 maja 2004 r. (Dz.Urz.KGP Nr 9, poz. 40)

Na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz.U. z 2002 r. Nr 7, poz. 58 z późn. zm.)1) zarządza się, co następuje:

§ 1

1. Zarządzenie określa metody i formy wykonywania przez policjanta zadań w zakresie przeprowadzania przez policjantów badań na zawartość w organizmie alkoholu lub środka działającego podobnie do alkoholu.
2. Przepisy zarządzenia nie naruszają przepisów o sposobie pełnienia służby na drogach przez policjantów.

§ 2

1. W celu ustalenia zawartości alkoholu w organizmie przez pomiar zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu, zwanego dalej „pomiarem”, stosuje się następujące urządzenia elektroniczne, znajdujące się na wyposażeniu jednostek organizacyjnych Policji:
1) działające na podstawie pomiaru spektrofotometrycznego w podczerwieni;
2) działające na zasadzie elektrodowego utleniania alkoholu;
3) wyposażone w detektor półprzewodnikowy – zwane dalej „urządzeniami elektronicznymi”. 2. W uzasadnionych przypadkach badanie stanu trzeźwości może być przeprowadzone zalegalizowanym urządzeniem elektronicznym, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lub 2, nieznajdującym się na wyposażeniu jednostki Policji.

§ 3

1. W przypadku dokonania pierwszego pomiaru urządzeniem, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1 i uzyskania wyniku ponad 0,00 mg/dm 3 , należy niezwłocznie dokonać drugiego pomiaru.

2. W przypadku dokonania pierwszego pomiaru urządzeniem, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 2 i uzyskania wyniku ponad 0,00 mg/dm 3 , należy dokonać drugiego pomiaru po upływie 15 minut.
3. W przypadku uzyskania w pomiarach, o których mowa w ust. 2, wyników: w pierwszym pomiarze – równego lub większego od 0,1 mg/dm 3 , a w drugim – 0,00 mg/dm 3 , należy niezwłocznie dokonać trzeciego pomiaru tym samym urządzeniem. Gdy wynik trzeciego pomiaru wyniesie 0,00 mg/dm 3 , nie zachodzi uzasadnione podejrzenie, że kierujący znajduje się w stanie po użyciu alkoholu.
4. W przypadku uzyskania w pierwszym pomiarze, o którym mowa w ust. 2, wyniku równego lub większego od 0,1 mg/dm 3 , a w drugim – wyniku ponad 0,00 mg/dm 3 , ale poniżej 0,1 mg/dm 3 , należy niezwłocznie dokonać trzeciego pomiaru tym samym urządzeniem. Gdy wynik trzeciego pomiaru wyniesie 0,00 mg/dm 3 lub powyżej 0,00 mg/dm 3 zachodzi uzasadnione podejrzenie, że badany w chwili kierowania pojazdem znajdował się w stanie po użyciu alkoholu.
5. Wynik badania, o którym mowa w ust. 2 należy zweryfikować badaniem urządzeniem, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, jeżeli:
1) zachodzi uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa przez badanego;
2) badany żąda takiego badania.
6. Urządzenie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 3 może być stosowane, również bez ustnika jeśli ma taką funkcję, wyłącznie do wstępnej analizy ilościowo-orientacyjnej. Jeżeli w przeprowadzonym za jego pomocą pomiarze uzyskano wynik ponad 0,00 mg/dm 3 , należy przeprowadzić badanie urządzeniem, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1 lub 2.
7. Ustalenie zawartości alkoholu w organizmie uczestnika wypadku drogowego, w którym jest zabity lub ranny może być dokonane wyłącznie urządzeniem, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1 lub 2.

§ 4

Badania urządzeniami elektronicznymi nie należy przeprowadzać przed upływem 15 minut od chwili zakończenia spożywania alkoholu lub palenia tytoniu przez badanego.

§ 5

1. Badanie stanu trzeźwości, bez względu na jego wynik, policjant wpisuje bezpośrednio po jego wykonaniu do rejestru badań prowadzonego indywidualnie dla każdego urządzenia.
2. Przy działaniach wzmożonych, realizowanych na podstawie odrębnego planu, których głównym celem jest skontrolowanie maksymalnej liczby kierujących, do rejestru wpisuje się wyłącznie wyniki badania stwierdzającego, że osoba badana znajduje się co najmniej w stanie po użyciu alkoholu, oraz liczbę pozostałych badań.
3. W razie gdy badanie urządzeniem elektronicznym zostało przeprowadzone poza jednostką Policji i stwierdzono, że osoba badana znajduje się co najmniej w stanie po użyciu alkoholu, policjant niezwłocznie informuje o tym drogą radiową lub telefonicznie dyżurnego jednostki Policji, który dokonuje wpisu do książki wydarzeń.
4. Wzór rejestru badań urządzeniem elektronicznym określa załącznik nr 1 do zarządzenia.

§ 6

1. Z przebiegu badania urządzeniem elektronicznym policjant sporządza protokół, jeżeli:
1) kierujący pojazdem uczestniczył w wypadku drogowym, w którym jest zabity lub ranny;
2) istnieje podejrzenie popełnienia przestępstwa przez badanego;
3) uzyskany wynik wskazuje, że badana osoba znajduje się co najmniej w stanie po użyciu alkoholu;
4) wynik nie wskazuje, że badana osoba znajduje się co najmniej w stanie po użyciu alkoholu, ale w danej sprawie będzie prowadzone dalsze postępowanie;
5) żąda tego osoba badana – o czym należy ją pouczyć.
2. Wynik każdego pomiaru wskazywany przez urządzenie elektroniczne policjant wpisuje do protokołu z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku, zaznaczając wyraźnie typ użytego urządzenia i jednostkę pomiarową, w jakiej jest wyskalowane.
3. W protokole, o którym mowa w ust. 1, należy wpisać objawy i okoliczności uzasadniające przeprowadzenie badania.
4. Wzór protokołu badania urządzeniem elektronicznym określa załącznik nr 2 do zarządzenia.

§ 7

Nie dokonuje się pomiarów urządzeniem elektronicznym bez ustnika, z zastrzeżeniem § 3 ust. 6. W przypadku użycia do badania ustnika podlega on wymianie przed przeprowadzeniem pomiaru. Opakowanie ustnika należy otwierać w obecności osoby badanej.

§ 8

Pobrania próby krwi do badań na zawartość alkoholu należy dokonać, jeżeli:
1) badany, pomimo przeprowadzenia badania urządzeniami elektronicznymi, żąda pobrania krwi;
2) stan badanego, zwłaszcza wynikający z upojenia alkoholowego, choroby układu oddechowego lub innych przyczyn, uniemożliwia przeprowadzenie badania urządzeniem elektronicznym;
3) istnieją przeciwwskazania do użycia urządzenia elektronicznego wynikające ze stanu zdrowia badanego;
4) badany odmawia poddania się badaniu stanu trzeźwości urządzeniami elektronicznymi.

§ 9

1. Badania urządzeniem, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1 lub 2, dokonuje się, jeżeli:
1) osoba podejrzewana o popełnienie przestępstwa lub wykroczenia,
2) kierujący pojazdem lub inna osoba, jeżeli zachodzi uzasadnione podejrzenie, że mogła kierować pojazdem, uczestniczy w wypadku drogowym, w którym jest zabity lub ranny
– oddaliła się z miejsca zdarzenia przed badaniem jej stanu trzeźwości, a następnie została zatrzymana lub sama zgłosiła się do jednostki Policji.
2. Po uzyskaniu, w badaniu o którym mowa w ust. 1, wyniku ponad 0,00 mg/dm3, należy niezwłocznie dokonać pomiaru urządzeniem, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1. Następnie w odstępie wynoszącym 0,5 godziny należy dokonać co najmniej jednego pomiaru tym samym urządzeniem.
3. Przepisu ust. 2 nie stosuje się, jeżeli pierwszy pomiar wykazał wynik 0,00 mg/dm3, albo od chwili zdarzenia do zatrzymania lub zgłoszenia się upłynął taki okres czasu, że badanie zawartości alkoholu w organizmie jest bezzasadne.
4. Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do osoby, która nie oddaliła się z miejsca zdarzenia, ale zachodzi podejrzenie spożycia przez nią alkoholu po zdarzeniu.

§ 10

Jeżeli w wyniku obserwacji zachowania kierującego pojazdem zachodzi podejrzenie, że znajduje się on w stanie po użyciu środków działających podobnie do alkoholu, a jego badanie urządzeniem elektronicznym nie wykazało co najmniej stanu po użyciu alkoholu, kierującego należy poddać testom psychofizycznym, polegającym m.in. na sprawdzeniu reakcji źrenic, próbie „palec – nos” lub „palec – palec”. W przypadku utwierdzenia się policjanta w podejrzeniu kierującego należy poddać badaniu śliny.

§ 11

Badania krwi lub moczu w celu ustalenia w organizmie obecności środka działającego podobnie do alkoholu przeprowadza się:
1) w razie uczestniczenia kierującego pojazdem w wypadku drogowym, w którym jest zabity;
2) na żądanie osoby, która była poddana badaniu śliny;
3) jeżeli stan badanego uniemożliwia przeprowadzenie badania śliny;
4) jeżeli badany odmawia poddania się badaniu stanu trzeźwości urządzeniami elektronicznymi;
5) w razie braku możliwości poddania kierującego pojazdem badaniom, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz § 10, a jednocześnie w wyniku obserwacji jego zachowania zachodzi uzasadnione podejrzenie, że znajduje się on w stanie po użyciu środków działających podobnie do alkoholu.

§ 12

Przepisy § 2-11 stosuje się odpowiednio do osoby, co do której zachodzi uzasadnione podejrzenie, że kierowała pojazdem.

§ 13

Nadzór nad przestrzeganiem przepisów zarządzenia sprawuje dyrektor biura Komendy Głównej Policji właściwy do spraw ruchu drogowego.

§ 14

Traci moc zarządzenie nr 16/96 Komendanta Głównego Policji z dnia 4 kwietnia 1996 r. w sprawie przeprowadzania przez policjantów badań na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu zmienione zarządzeniem nr 3/97 Komendanta Głównego Policji z dnia 10 lutego 1997 r.

§ 15

Zarządzenie wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia podpisania.

W kolejnym artykule opiszę:

  • wymagania, jakie, zgodnie z zamieszczonym wyżej zarządzeniem Komendanta Głównego Policji powinno spełniać badanie trzeźwości kierującego pojazdem przy użyciu alkomatu
  • na jakie błędy popełniane przez Funkcjonariuszy Policji podczas badania trzeźwości kierującego pojazdem należy zwrócić uwagę

i

  • jaki mają one wpływ na wiarygodność dowodu w postaci protokołu badania trzeźwości w sprawie karnej o przestępstwo lub wykroczenie prowadzenia samochodu pod wpływem alkoholu.

Więcej na temat jak powinno wyglądać prawidłowe badanie trzeźwości kierującego pojazdem znajduje się w artykule: Badanie kierowcy alkomatem

Podziel się na:
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • Blip
  • Blogger.com
  • Flaker
  • Gadu-Gadu Live
  • Google Buzz
  • RSS
  • StumbleUpon
  • Twitter
  • Wykop
  • Drukuj
  • Poleć
  • LinkedIn
Ten wpis został opublikowany w kategorii artykuły. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

8 odpowiedzi na „Zarządzenie Komendanta Głównego Policji nr 496 w sprawie badań na zawartość w organizmie alkoholu lub środka działającego podobnie do alkoholu

  1. ciekawy pisze:

    Czy to zarządzenie znajduje zastosowanie również do badania w związku z innymi przestępstwami?

    • Mariusz Stelmaszczyk pisze:

      Witam, to zarządzenie wskazuje na warunki, jakie musi spełnić badanie trzeźwości wykonane przez Policję, by wynik badania był wiarygodnym dowodem. Dotyczy to zatem każdego postępowania karnego, a nie tylko w sprawach o przestępstwa lub wykroczenia prowadzenia samochodu pod wpływem alkoholu.

  2. Kmieć pisze:

    Panie Mariuszu,
    trafił mi się dość ciekawy przypadek związany z popełnieniem przestępstwa z art. 178a par 2 kk. W sprawie klienta (zarzucany czyn popełniony w 2008 r.) dwukrotnie uchylano wyrok pierwszej instancji – raz z powodu mojej apelacji od wyroku skazującego i drugi raz – z powodu apelacji prokuratury od wyroku uniewinniającego. Za trzecim razem klient został uznany winnym i jestem w trakcie przygotowywania apelacji. Wśród dowodów zgromadzonych w sprawie znajdują się wyniki badań dwóch próbek krwi. Kłopot w tym, że osoba pobierająca nie oznaczyła, która próbka pochodzi z pierwszego badania a która z drugiego. To pozwalało na interpretowanie wyników na korzyść oskarżonego.

    W trzecim postępowaniu sąd przeprowadził dowód z notatki policyjnej, która zawierała informację o kolejności pobrania próbek krwi. Osobiście uważam, że taki dowód stanowi naruszenie zasad oznaczania próbek, które winny być oznaczone przez osobę pobierającą krew a nie osobę trzecią (nawet jeżeli jest to funkcjonariusz policji). Niestety zarządzenie nr 496 nie rozwiewa tych wątpliwości. Mogę prosić o dobrą radę?

    • Kmieć pisze:

      Trochę pośpieszyłem się z komentarzem – nie uwzględniłem rozporządzenia w sprawie warunków i sposobu dokonywania badań na zawartość alkoholu w organizmie. Mimo wszystko proszę o dobre słowo. 🙂

      • Mariusz Stelmaszczyk pisze:

        Witam, proszę rozważyć podniesienie w apelacji zarzutu naruszenia prawa procesowego w postaci art.174 k.p.k., a więc zakazu zastępowania dowodu z zeznań świadka treścią notatki policyjnej. Z Pana wpisu wywnioskowałem, że Sąd I Instancji poczynił istotne w sprawie ustalenia faktyczne w zakresie kolejności próbek krwi pobranej od oskarżonego na podstawie notatki sporządzonej przez Policjanta, a nie na podstawie jego zeznań. Stanowi to w mojej ocenie rażące naruszenie zakazu dowodowego wskazanego w art.174 k.p.k.

  3. kowal pisze:

    witam, mam pytanie jestem funkcjonariuszem Policji, w ostatnim czasie jednym z zadań do służby był udział w akcji ,, Alkohol Narkotyki” , których głównym celem było skontrolowanie jak największej ilości kierujących na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu. Podczas pełnionej służby nie skontrolowałem żadnego pojazdu, gdyż z posiadanej prze ze mnie wiedzy, aby zatrzymać do kontroli pojazd i przebadać kierującego na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu musi zaistnieć to tego przesłanka, podstawa faktyczna, między innymi uzasadnione podejrzenie że kierujący pojazdem może być pod wpływem alkoholi . Ja w trakcie pełnionej służby takich podejrzeń nie miałem. Ponadto z żadnych przepisów z którymi się zapoznawałem nie wynika , że Policja może dokonywać prewencyjnych badań na zawartość alkoholu, chyba ,że jestem w błędzie. W związku z tym , że nie dokonałem żadnej kontroli pojazdu i przebadania kierującego, wszczęto wobec mnie postępowanie dyscyplinarne, gdyż istnieje uzasadnione podejrzenie ,że ni wykonałem polecenia osoby odprawiającej do służby. Wobec powyższego zwracam się z pytaniem czy Policja może dokonywać prewencyjnych badan na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu nie mając uzasadnionych podejrzeń ,że kierujący pojazdem może być pod jego wpływem, jeśli tak to proszę podać podstawy prawne mówiące o tym

  4. kowal pisze:

    witam, mam pytanie jestem funkcjonariuszem Policji, w ostatnim czasie jednym z zadań do służby był udział w akcji ,, Alkohol Narkotyki” , których głównym celem było skontrolowanie jak największej ilości kierujących na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu. Podczas pełnionej służby nie skontrolowałem żadnego pojazdu, gdyż z posiadanej prze ze mnie wiedzy, aby zatrzymać do kontroli pojazd i przebadać kierującego na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu musi zaistnieć to tego przesłanka, podstawa faktyczna, między innymi uzasadnione podejrzenie że kierujący pojazdem może być pod wpływem alkoholi . Ja w trakcie pełnionej służby takich podejrzeń nie miałem. Ponadto z żadnych przepisów z którymi się zapoznawałem nie wynika , że Policja może dokonywać prewencyjnych badań na zawartość alkoholu, chyba ,że jestem w błędzie. W związku z tym , że nie dokonałem żadnej kontroli pojazdu i przebadania kierującego, wszczęto wobec mnie postępowanie dyscyplinarne, gdyż istnieje uzasadnione podejrzenie ,że ni wykonałem polecenia osoby odprawiającej do służby. Wobec powyższego zwracam się z pytaniem czy Policja może dokonywać prewencyjnych badan na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu nie mając uzasadnionych podejrzeń ,że kierujący pojazdem może być pod jego wpływem, jeśli tak to proszę podać podstawy prawne mówiące o tym

    • Mariusz Stelmaszczyk pisze:

      Witam,

      zgodnie z obowiązującym prawem na terenie RP funkcjonariusz Policji nie ma prawa do zatrzymywania pojazdów bez konkretnej przyczyny. Ciężko tutaj wskazać jakikolwiek przepis, gdyż żadna ustawa, żadne rozporządzenie lub ratyfikowana umowa międzynarodowa nie pozwala na rutynową kontrolę trzeźwości kierujących pojazdami. Wobec powyższego jeżeli Pan podczas służby nie nabrał żadnych wątpliwości co do stanu trzeźwości kierowców poruszających się po drodze, wówczas nie powinien Pan dokonywać zatrzymania pojazdu, a co za tym idzie w mojej ocenie nie naruszył Pan przepisów dyscyplinarnych.

      Odpowiadając jednym zdaniem za zadane pytanie nie ma żadnych podstaw prawnych, które pozwalałby na zatrzymanie pojazdu do rutynowej kontroli drogowej w celu sprawdzenia stanu trzeźwości kierującego w przypadku, kiedy nie ma podejrzenia, iż kierowca jedzie pod wpływem alkoholu lub środka podobnie działającego do alkoholu.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *